Ciotka Hulda jest osobą upośledzoną umysłowo, a oznacza to również, że zachowała psychikę dziecka. Zawstydza zdrowych psychicznie swoją bezpośredniością, nie potrafi udawać, kiedy chce z kimś porozmawiać, robi to, nie zna się na dyplomacji i potrafi podczas uroczystego przyjęcia wygłosić wiersz o puszczaniu bąków. Najbardziej zawstydza swoją siostrę, która postanawia przenieść Huldę do ośrodka na wieś, z dala od miasta, a co najważniejsze z dala od swojej córki Sary.
I tu zaczyna się piękna opowieść o inności, o przywiązaniu, o tym, że trzeba zwracać uwagę na potrzeby innych.
Właśnie o inności, o potrzebie bycia wysłuchanym, o miłości, przyjaźni i tolerancji rozmawialiśmy podczas zajęć.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz